91/676/EEC - Council Directive 91/676/EEC concerning the protection of waters against pollution caused by nitrates from agricultural sources
Council Directive 91/676/EEC aims to protect waters from pollution caused by nitrates originating from agricultural sources, particularly from excessive use and improper management of fertilizers and livestock manure. The Directive requires Member States to identify waters affected or at risk of nitrate pollution and designate vulnerable zones draining into these waters. In vulnerable zones, Member States must establish mandatory action programs to reduce nitrate contamination, including controlling periods for fertilizer application and ensuring adequate storage for livestock manure. Codes of good agricultural practice are to be promoted and implemented on a voluntary basis throughout Member States to provide general protection against nitrate pollution. Monitoring programs must be established to assess nitrate levels in surface and groundwater, with regular reviews and updates of vulnerable zones and action plans every four years. The Directive encourages cooperation between Member States where transboundary waters are affected and mandates Member States to report on implementation progress. Overall, the Directive aims to safeguard human health, aquatic ecosystems, and other water uses by reducing nitrate pollution from agriculture through coordinated, science-based measures at the Community level.
Purpose
Council Directive 91/676/EEC of 12 December 1991 aims to protect water resources across the European Community from pollution caused by nitrates originating from agricultural sources. The primary objectives are to:
- Reduce water pollution caused or induced by nitrates from agricultural activities.
- Prevent further pollution by introducing specific measures targeting the use, storage, and application of nitrogen-containing fertilizers and livestock manures.
The Directive recognizes that nitrate pollution is a significant risk to human health, aquatic ecosystems, and other legitimate water uses, necessitating coordinated action at the Community level to protect waters, especially vulnerable zones.
Key Obligations
The Directive imposes a series of obligations on Member States, including:
Identification and Designation of Vulnerable Zones
- Member States must identify waters affected or at risk of pollution by nitrates.
- They must designate vulnerable zones draining into these waters within two years of Directive notification.
- Designations must be reviewed and updated at least every four years.
- If action programmes cover the entire national territory, specific identification of zones may be exempted.
Codes of Good Agricultural Practice
- Member States shall establish voluntary codes of good agricultural practice promoting guidelines to limit nitrate pollution (e.g., timing of fertilizer application, storage of manure, land application near water bodies).
- Includes farmer training and information programmes to encourage uptake.
Action Programmes in Vulnerable Zones
- Mandatory within two years following designation of a vulnerable zone (or one year after any additions).
- Must include compulsory measures such as:
- Limits on periods when fertilizers and manure can be applied.
- Minimum storage capacities for manure to avoid land application during prohibited periods.
- Other measures from the codes of good agricultural practice unless superseded by stricter rules.
- Additional or reinforced actions can be taken if initial measures prove insufficient.
- Monitoring programmes to evaluate effectiveness are required, with mandatory reports every four years.
Monitoring Requirements
- Detailed monitoring of nitrate concentrations in surface water and groundwater must be conducted initially and repeated at regular intervals (generally every four years).
- Monitoring follows defined reference methodologies to ensure reliable data.
Reporting and Review
- Member States shall report every four years to the Commission on implementation and programme effectiveness.
- The Commission shall publish summary reports and may propose revisions based on scientific progress and experience.
Committee and Adaptation Procedures
- A committee assists the Commission with implementation and adaptations for scientific and technical progress following a regulatory procedure.
Affected Products and Actors
Products:
- Nitrogen-containing fertilizers, including chemical fertilizers, livestock manure, sewage sludge, and other organic nitrogen sources used in agriculture.
- Fertilizers applied on land, including the timing, method, and volume of application.
Actors:
- Farmers and agricultural producers applying fertilizers on land.
- Member State authorities responsible for designations, enforcement, and monitoring.
- The European Commission coordinating directives and reporting.
Implementation Timeline
Notification of Directive: 19 December 1991
Within 2 years of notification:
- Identification of waters affected or at risk from nitrate pollution.
- Designation of vulnerable zones.
- Establishment of codes of good agricultural practice with voluntary farmer participation.
Within 2 years after designation of vulnerable zones:
- Establishment of mandatory action programmes for these zones, to be fully implemented within 4 years.
Monitoring:
- Initial monitoring required for at least one year following designation, repeated generally every 4 years (every 8 years for low-risk sites).
Every 4 years:
- Review of vulnerable zones and action programmes.
- Submission of implementation reports to the Commission.
By 1 January 1998:
- The Commission to submit a report to the Council on Directive implementation, with proposals as appropriate.
Ongoing:
- Adaptation of annexes and measures to scientific and technical progress via committee procedures.
This Directive plays a crucial role in safeguarding water quality across the EU from diffuse agricultural nitrate pollution by integrating environmental concerns into agricultural practices through legislation, monitoring, and coordinated action.
The directive 91/676/EEC applies to all waters affected by pollution caused or induced by nitrates from agricultural sources, specifically targeting surface waters and groundwater. It is relevant to agricultural activities involving the use or application of nitrogen-containing fertilizers, including livestock manure, chemical fertilizers, sewage sludge, and residues from fish farms. The directive covers farming practices that contribute to nitrate pollution through the spreading or discharge of these substances onto land. It applies to vulnerable zones-areas draining into waters at risk or already affected by nitrate pollution-requiring Member States to designate such zones and establish action programs to control pollution. The scope includes setting limits on fertilizer application, imposing storage standards for livestock manure, and promoting codes of good agricultural practices across Member States to reduce and prevent nitrate contamination, thus protecting human health, aquatic ecosystems, and water quality for various uses.
Die Richtlinie 91/676/EWG zielt darauf ab, die Gewässer in der Europäischen Gemeinschaft vor Verunreinigung durch Nitrat aus landwirtschaftlichen Quellen zu schützen. Sie verpflichtet die Mitgliedstaaten, gefährdete Gebiete auszuweisen, in denen Gewässer bereits mit Nitrat belastet sind oder dies droht, und in diesen Aktionsprogramme zur Reduktion der Nitratbelastung zu erstellen und umzusetzen. Die Richtlinie fordert Maßnahmen zur Lagerung und zum Ausbringen von Düngemitteln und tierischen Abfällen sowie die Förderung bewährter landwirtschaftlicher Praktiken. Zudem muss die Wasserqualität regelmäßig überwacht und bewertet werden, um die Wirksamkeit der getroffenen Maßnahmen zu gewährleisten. Die Mitgliedstaaten sollen die Umsetzung der Maßnahmen mindestens alle vier Jahre überprüfen und der Kommission Bericht erstatten. Ziel ist es, die menschliche Gesundheit zu schützen, das ökologische Gleichgewicht der Gewässer zu erhalten und ihre vielfältige Nutzung sicherzustellen. Durch Zusammenarbeit auf europäischer Ebene sollen grenzüberschreitende Nitratverunreinigungen wirksam verhindert werden.
Zweck
Die Richtlinie 91/676/EWG zielt darauf ab, die Gewässer der Europäischen Gemeinschaft vor Verunreinigung durch Nitrat aus landwirtschaftlichen Quellen zu schützen. Sie verfolgt folgende Hauptziele:
- Verringerung der Gewässerverunreinigung, die durch Nitrat aus landwirtschaftlichen Quellen verursacht oder ausgelöst wird.
- Vorbeugung weiterer Nitratverunreinigungen in Gewässern.
Dabei soll die menschliche Gesundheit, die Wasserökosysteme sowie die rechtmäßige Nutzung der Gewässer geschützt werden. Die Richtlinie berücksichtigt, dass Nitratverunreinigungen häufig aus diffusen landwirtschaftlichen Quellen stammen, insbesondere aus der intensiven Nutzung von Düngemitteln und Dung.
Wichtige Verpflichtungen
Ausweisung gefährdeter Gebiete
Mitgliedstaaten müssen alle Gebiete identifizieren, die zur Nitratverunreinigung beitragen oder bedroht sind, und diese als „gefährdete Gebiete“ ausweisen. Dieses Verzeichnis ist mindestens alle vier Jahre zu überprüfen und gegebenenfalls zu aktualisieren.Einführung einer guten fachlichen Praxis
Innerhalb von zwei Jahren nach Inkrafttreten der Richtlinie haben die Mitgliedstaaten Regeln der guten fachlichen Praxis in der Landwirtschaft aufzustellen. Diese Regeln umfassen u.a.:- Vermeidung der Ausbringung von Düngemitteln in bestimmten sensiblen Zeiträumen.
- Einschränkungen für das Düngen auf besonders geneigten oder wassergesättigten Flächen.
- Vorgaben zur Lagerung von Dung und Maßnahmen zur Verhinderung von Einträgen in Gewässer.
Aktionsprogramme für gefährdete Gebiete
Für alle ausgewiesenen gefährdeten Gebiete müssen Mitgliedstaaten innerhalb von zwei Jahren verbindliche Aktionsprogramme erstellen und innerhalb von vier Jahren durchführen. Diese Programme enthalten verpflichtende Maßnahmen, z.B.:- Begrenzung der Ausbringmenge von stickstoffhaltigen Düngemitteln.
- Spezifische Grenzwerte für die Ausbringung von Dung.
- Überwachung und Bewertung der Nitratkonzentrationen in den Gewässern.
Überwachung & Berichterstattung
Es sind geeignete Überwachungsprogramme zu etablieren, um die Nitratkonzentrationen in Oberflächen- und Grundwasser regelmäßig zu messen. Die Messergebnisse sind alle vier Jahre zu überprüfen. Die Mitgliedstaaten müssen der Kommission Berichte über die Durchführung der Maßnahmen alle vier Jahre vorlegen.Anpassung der Richtlinie
Anhänge der Richtlinie, insbesondere technische Messmethoden, können entsprechend dem wissenschaftlichen und technischen Fortschritt angepasst werden.
Betroffene Produkte und Akteure
Produkte:
- Alle stickstoffhaltigen Düngemittel, einschließlich Mineral- und Mineraldünger, organische Düngemittel wie Dung, Abfälle aus Fischzuchtanlagen und Klärschlamm.
Akteure:
- Landwirte, welche Düngemittel ausbringen.
- Behörden der Mitgliedstaaten, die für die Ausweisung gefährdeter Gebiete, Überwachung sowie die Umsetzung und Kontrolle der Aktionsprogramme verantwortlich sind.
- Kommission, die die Umsetzung überwacht, Berichte aggregiert und ggf. Anpassungen der Richtlinie vorschlägt.
Umsetzungszeitplan
Ausweisung gefährdeter Gebiete:
Innerhalb von zwei Jahren nach Bekanntgabe der Richtlinie (d.h. bis Ende 1993).Aufstellung und Übermittlung der Regeln guter fachlicher Praxis:
Innerhalb von zwei Jahren nach Bekanntgabe.Erstellung von Aktionsprogrammen für gefährdete Gebiete:
Innerhalb von zwei Jahren nach Ausweisung der Gebiete.Durchführung der Aktionsprogramme:
Innerhalb von vier Jahren nach Aufstellung der Programme.Überwachung und Messungen:
Beginnend innerhalb von zwei Jahren nach Bekanntgabe der Richtlinie; Messungen mindestens alle vier Jahre zu wiederholen.Berichtspflicht:
Berichte sind alle vier Jahre der Kommission vorzulegen.Anpassungs- und Evaluationsbericht der Kommission:
Ursprünglich bis zum 1. Januar 1998 vorgesehen, mit regelmäßiger Evaluierung der Umsetzung und Wirksamkeit der Richtlinie.
Die Richtlinie verpflichtet die Mitgliedstaaten außerdem, die notwendigen nationalen Rechts- und Verwaltungsvorschriften innerhalb von zwei Jahren nach Bekanntgabe zu erlassen und der Kommission zu melden. Sie stellt damit einen verbindlichen Rahmen zur Reduzierung der Nitratbelastung aus der Landwirtschaft zum Schutz der Wasserqualität in Europa dar.
Die Richtlinie 91/676/EWG gilt für die Verringerung und Verhinderung der Gewässerverunreinigung durch Nitrat aus landwirtschaftlichen Quellen. Sie betrifft insbesondere Gewässer, die von Nitratverunreinigungen betroffen sind oder betroffen sein könnten, vor allem Binnengewässer, Grundwasser, Küstengewässer und Meere, insbesondere solche, die zur Trinkwassergewinnung genutzt werden. Der Anwendungsbereich umfasst die Landwirtschaft, insbesondere die Lagerung und Ausbringung stickstoffhaltiger Düngemittel wie Mineraldünger, Dung und andere organische Stoffe sowie bestimmte landwirtschaftliche Bewirtschaftungsmethoden. Ziel ist es, durch die Festlegung von Aktionsprogrammen und guten fachlichen Praktiken die Stickstoffeinträge auf landwirtschaftlichen Flächen zu begrenzen, um die Gewässerqualität zu schützen, wobei besonders gefährdete Gebiete ausgewiesen werden. Die Richtlinie erstreckt sich auf alle landwirtschaftlichen Tätigkeiten, die zur Nitratbelastung der Gewässer beitragen könnten.
La directive 91/676/CEE vise à réduire et prévenir la pollution des eaux par les nitrates issus de sources agricoles. Elle oblige les États membres à identifier et désigner les zones vulnérables, c’est-à-dire celles qui alimentent des eaux affectées ou à risque de pollution par les nitrates, puis à élaborer et appliquer des programmes d’action destinés à limiter les apports azotés, notamment via la gestion des fertilisants et effluents d’élevage. Ces programmes doivent inclure des mesures obligatoires et complémentaires, appuyées par un suivi scientifique de la qualité des eaux concernées, à la fois superficielles et souterraines. La directive encourage l’instauration de codes de bonnes pratiques agricoles et la sensibilisation des agriculteurs aux enjeux environnementaux. Elle prévoit des rapports périodiques des États membres à la Commission européenne afin d’évaluer les progrès réalisés, permettant à la Commission de proposer des ajustements. L’objectif principal est de protéger la santé humaine, la biodiversité aquatique et les usages légitimes des eaux dans tous les territoires communautaires.
Objet
La directive 91/676/CEE du Conseil du 12 décembre 1991 vise à protéger les eaux contre la pollution par les nitrates provenant de sources agricoles. Elle a pour objectifs principaux :
- de réduire la pollution des eaux induite ou provoquée par les nitrates d’origine agricole ;
- de prévenir toute nouvelle pollution de ce type.
Elle s’inscrit dans une volonté communautaire de préserver la qualité des eaux destinées à la consommation humaine, à la protection de la santé, des écosystèmes aquatiques et des utilisations légitimes des eaux.
Obligations clés
Désignation des zones vulnérables
- Les États membres doivent identifier les eaux affectées ou susceptibles d’être affectées par la pollution aux nitrates et désigner comme zones vulnérables les terres qui alimentent ces eaux.
- Cette désignation initiale doit intervenir dans les deux ans suivant la notification de la directive.
- La liste des zones vulnérables doit être réexaminée et, si nécessaire, révisée au moins tous les quatre ans.
Codes de bonne pratique agricole
- Dans un délai de deux ans, les États membres établissent et promeuvent un ou plusieurs codes de bonne pratique agricole à appliquer volontairement par les agriculteurs, comprenant au minimum les mesures énumérées à l’annexe II de la directive.
- Ils doivent également prévoir des programmes d’information et de formation des agriculteurs pour encourager l’application de ces bonnes pratiques.
Programmes d’action dans les zones vulnérables
- Pour chaque zone vulnérable désignée, un programme d’action doit être élaboré dans un délai de deux ans et mis en œuvre dans les quatre années suivantes.
- Ces programmes doivent comporter des mesures obligatoires, notamment des limites pour l'épandage des fertilisants azotés, en particulier des effluents d’élevage (annexe III).
- Les États membres peuvent prendre des mesures supplémentaires si nécessaire pour atteindre les objectifs de réduction de la pollution.
- Les programmes doivent inclure un système de surveillance de la qualité des eaux pour évaluer leur efficacité, avec un réexamen et une mise à jour tous les quatre ans.
Surveillance et mesure
- Les États membres doivent surveiller régulièrement la concentration en nitrates dans les eaux douces superficielles et souterraines, notamment au moyen de stations représentatives.
- Un programme de surveillance spécifique d’une durée minimale d’un an doit être réalisé pour la désignation des zones vulnérables, puis renouvelé tous les quatre ans.
- La directive prévoit l’utilisation de méthodes de référence pour les analyses (annexe IV).
Rapport et suivi par la Commission
- Tous les quatre ans, les États membres doivent soumettre à la Commission un rapport sur la mise en œuvre de la directive.
- La Commission publie un rapport de synthèse et peut proposer des modifications de la directive en fonction de l’expérience acquise.
Produits et acteurs concernés
- Produits concernés : fertilisants (naturels et chimiques), effluents d’élevage, engrais azotés utilisés à des fins agricoles.
- Acteurs ciblés : exploitants agricoles concernés par l’épandage de composés azotés, autorités nationales chargées de la désignation des zones vulnérables, de l’élaboration des codes de bonnes pratiques et des programmes d’action, ainsi que des autorités en charge de la surveillance de la qualité de l’eau.
Calendrier de mise en œuvre
- Notification de la directive aux États membres : 19 décembre 1991.
- Délai de 2 ans (fin 1993) :
- Désignation initiale des zones vulnérables.
- Élaboration des codes de bonne pratique agricole.
- Mise en place des programmes d’information et formation.
- Lancement du programme de surveillance d’un an pour la désignation.
- Délai de 2 ans après désignation initiale : établissement des programmes d’action pour les zones vulnérables.
- Mise en œuvre des programmes d’action : dans les 4 ans suivant leur établissement.
- Rapports quadriennaux sur la mise en œuvre : premiers rapports à soumettre 4 ans après notification.
- Examen et révision éventuelle de la directive : rapport de la Commission au Conseil d’ici le 1er janvier 1998.
Cette directive constitue un cadre communautaire visant à réduire l’impact environnemental de l’agriculture sur la qualité des eaux, en fixant des principes communes tout en laissant une certaine flexibilité aux États membres selon leurs conditions locales.
La directive 91/676/CEE s’applique à la pollution des eaux causée ou induite par les nitrates provenant de sources agricoles. Elle concerne spécifiquement les eaux souterraines, les eaux douces superficielles, les lacs, les estuaires, ainsi que les eaux côtières et marines susceptibles d’être affectées par une teneur excessive en nitrates liée à l’agriculture. La directive vise les produits agricoles utilisés pour l’épandage, notamment les fertilisants contenant des composés azotés, les effluents d’élevage, les fumiers, les boues d’épuration et autres substances azotées apportées aux sols. Elle concerne également les activités agricoles, en particulier l’élevage intensif et l’utilisation d’engrais chimiques ou organiques, ainsi que les pratiques de gestion des terres impliquant le stockage et l’épandage de ces matières. Les États membres doivent désigner des zones vulnérables exposées à ce type de pollution et mettre en œuvre des programmes d’action pour réduire la pollution nitrate agricole dans ces zones.
Direktiva 91/676/EGS se osredotoča na varstvo voda pred onesnaževanjem z nitrati iz kmetijskih virov. Cilj je zmanjšati onesnaževanje voda in preprečiti nadaljnje poslabšanje stanja zaradi nitrata, ki izvira iz pretirane uporabe gnojil in odsevanja živinskih odplak. Države članice morajo določiti ranljiva območja, kjer je onesnaženost izražena, in pripraviti delovne programe z obvezujočimi ukrepi, ki vključujejo nadzor vnosa gnojil, uporabo dobre kmetijske prakse in ustrezno skladiščenje živinskih gnojil. Spremljanje kakovosti voda in uporaba standardiziranih merilnih metod sta prav tako ključna za spremljanje učinkovitosti ukrepov. Direktiva zahteva redno poročanje držav članic Komisiji o izvajanju predpisov. S tem se zagotavlja zaščita zdravja ljudi, varstvo vodnih ekosistemov in ohranjanje kakovosti vode za druge zakonite rabe na območjih Skupnosti.
Namen
Direktiva 91/676/EGS - Direktiva o varstvu voda pred onesnaževanjem z nitrati iz kmetijskih virov ima dva osnovna cilja:
- Zmanjšati onesnaževanje voda z nitrati, ki izvirajo iz kmetijskih virov.
- Preprečiti nadaljnje onesnaževanje voda s temi nitrati.
Namen je zaščita zdravja ljudi, vodnih ekosistemov, živih virov in drugih zakonitih načinov rabe vode.
Ključne obveznosti
Določitev prizadetih vod in ranljivih območij
Države članice morajo v dveh letih od notifikacije z direktivo ugotoviti vode, ki so onesnažene ali bi lahko bile onesnažene z nitrati, ter imenovati ranljiva območja, tj. območja, s katerih voda priteka v prizadete vode. Obveznost določanja in pregleda ranljivih območij je redna, vsaj na štiri leta.Kodeksi dobre kmetijske prakse
Vsaka država članica mora oblikovati enega ali več kodeksov dobre kmetijske prakse, ki jih kmetje izvajajo prostovoljno. Ti kodeksi vključujejo priporočila glede pravilnih časov in načinov uporabe gnojil, skladiščenja živinskih gnojil, ter drugih ukrepov za zmanjšanje nitratnega onesnaževanja.Delovni programi za ranljiva območja
Za vsako ranljivo območje je treba sprejeti delovni program, ki vključuje obvezne ukrepe, kot so:- Prepoved uporabe gnojil v določenih obdobjih,
- Minimalne zmogljivosti posod za skladiščenje živinskih gnojil,
- Omejitve vnosa gnojil v tla z upoštevanjem lokalnih pogojev (tla, podnebje, raba zemljišč).
Količina vnosa dušika iz živinskih gnojil ne sme presegati 170 kg na hektar na leto, z začetno možnostjo dovoljenja do 210 kg/ha za prvi štiriletni program.
Spremljanje in poročanje
Države članice morajo izvajati monitoring vsebnosti nitratov v površinskih in podzemnih vodah na reprezentativnih postajah vsaj enkrat mesečno (površinske vode) oziroma v rednih presledkih (podzemne vode). Program spremljanja je treba ponavljati na štiri leta, razen če so vrednosti nizke in stabilne, v tem primeru je dovolj osemletni interval.
Vsaka štiri leta je potrebno poročati Komisiji o izvajanju direktive.Skladnost zakonodaje
Države članice so dolžne implementirati direktivo v nacionalno pravo najkasneje v dveh letih od notifikacije in o tem obvestiti Komisijo.
Zajeti proizvodi in akterji
- Kmetijski sektor: Kmetje in upravljavci kmetijskih zemljišč so glavni akterji, saj direktiva opredeljuje ukrepe za uporabo gnojil in ravnanje z živinskimi gnojili.
- Gnojila: Mineralna in živinska gnojila oziroma druge dušikove spojine, ki se vnašajo v tla za pospeševanje rasti rastlin.
- Vodna telesa: Vse sladke površinske in podzemne vode, ki so neposredno ali posredno prizadete z nitrati iz kmetijskih virov.
- Nacionalne oblasti: Države članice morajo izvajati spremljanje, določati ranljiva območja, uvajati delovne programe in sprejemati zakonodajne ukrepe.
Časovnica implementacije
Do 19. december 1993:
Določitev prizadetih voda, imenovanje ranljivih območij in sprejem kodeksov dobre kmetijske prakse.Do 19. december 1993 - 1994:
Priprava in začetek izvajanja delovnih programov za ranljiva območja (v roku največ 2 leti po imenovanju ranljivih območij).Nenehno vsakih štiri let:
Pregled in po potrebi posodobitev imenovanja ranljivih območij, delovnih programov ter spremljanje stanja voda.Vsakih štiri leta:
Podajanje obveznih poročil Evropski komisiji o izvedbi direktive in stanju onesnaženosti voda.Znotraj dveh let po notifikaciji:
Implementacija zakonodaje držav članic za uskladitev z direktivo.
Ta direktiva predstavlja temeljni pravni okvir Skupnosti za omejevanje nitracijskega onesnaževanja voda, zlasti zaradi preprečevanja tveganj za zdravje ljudi in naravna vodna okolja, in spodbuja usklajeno ukrepanje držav članic na področju kmetijstva in varstva voda.
Direktiva 91/676/EGS se nanaša na varstvo voda pred onesnaževanjem z nitrati, ki izhajajo iz kmetijskih virov. Namenjena je zmanjšanju in preprečevanju onesnaževanja voda z dušikovimi spojinami, ki prihajajo iz kmetijstva, predvsem zaradi uporabe gnojil in živinskih odplak. Velja za površinske vode, podzemne vode ter obalne in morske vode, ki so ranljive za onesnaženje z nitrati. Direktiva zavezuje države članice k določanju ranljivih območij, kjer je onesnaženost posebej kritična, ter k izvajanju delovnih programov in kodeksov dobre kmetijske prakse za obvladovanje vnosa dušikovih spojin v tla. Uporablja se na kmetijske dejavnosti, povezane z uporabo mineralnih in živinskih gnojil, upravljanjem zemljišč ter skladiščenjem in uporabo živinskih odpadkov, da se zaščitijo vodni ekosistemi, zdravje ljudi in kakovost vode za prehrano.
General Information
This guidance standard specifies equipment and procedures for collecting floating pupal exuviae of Chironomidae from aquatic habitats; rivers from source to estuary, canals, ponds, lakes and sea coasts. Guidance in preparing specimens for subsequent identification is provided. These samples provide representative data on relative species abundance, suitable for numerical analysis, classification and monitoring of environmental conditions.
- Standard9 pagesEnglish languagee-Library read for1 day
This guidance standard specifies equipment and procedures for collecting floating pupal exuviae of Chironomidae from aquatic habitats; rivers from source to estuary, canals, ponds, lakes and sea coasts. Guidance in preparing specimens for subsequent identification is provided. These samples provide representative data on relative species abundance, suitable for numerical analysis, classification and monitoring of environmental conditions.
- Standard9 pagesEnglish languagee-Library read for1 day
Frequently Asked Questions
An EU Directive is a legislative act of the European Union that sets out goals that all EU member states must achieve. However, it is up to each member state to devise their own laws on how to reach these goals through national transposition. Directives are used to harmonize laws across the EU, particularly for the functioning of the single market.
Directive 91/676/EEC covers "Council Directive 91/676/EEC concerning the protection of waters against pollution caused by nitrates from agricultural sources". There are 2 standards associated with this directive.
Harmonized standards under 91/676/EEC are European standards (ENs) developed by CEN, CENELEC, or ETSI in response to a mandate from the European Commission. When these standards are cited in the Official Journal of the European Union, products manufactured in conformity with them benefit from a presumption of conformity with the essential requirements of 91/676/EEC, facilitating CE marking and free movement within the European Economic Area.